Język nowych mediów.
grudzień 3, 2007 autor eversed
Lev Manovich w „Języku nowych mediów“ wydaje się wierzyć, że media nowoczesne są zjawiskiem na tyle odrębnym, by rozpatrywać ich specyfikę w pewnym oderwaniu od ich tradycyjnej kondycji, od ich tradycyjnego języka. Oczywiście analiza nowych mediów, oraz ich języka odbywa się w kontekście: historii współczesnej kultury medialnej i wizualnej, starszych tradycji i języków kultury oraz stylistycznych konwencji i technik mediów tradycyjnych. Tym niemniej media takie jak: witryny www, wirtualne światy, wirtualna rzeczywistość, multimedia, gry komputerowe, interaktywne instalacje, animacje komputerowe, cyfrowe wideo, kino, interfejs człowiek-komputer wypracowały sobie nowy sposób funkcjonowania w świecie i odmienne sposoby przenoszenia komunikatów, co zmusza do redefiniowania stosowanych powszechnie pojęć.
Nowe media są nierozerwalnie związane z czterema tendencjami, które wpływają nie tylko na środowisko medialne, ale na całokształt ludzkiego postrzegania i doświadczenia. Te tendencje to modularność ( „elementy mediów (…) mogą być traktowane jako zbiory nieciągłych próbek. Są one używane do tworzenia obiektów wyższego rzędu, zachowując przy tym swą jednostkową tożsamość”), automatyzacja („Postać liczbowa i modularność nowych mediów umożliwiają zautomatyzowanie wielu czynności związanych z ich tworzeniem, obróbką i udostępnianiem. W ten sposób-chociaż częściowo – można z procesu twórczego wyeliminować intencjonalność.”), wariacyjność („Obiekt nowych mediów nie jest czymś ustalonym raz na zawsze, ale raczej czymś co istnieje w wielu odmiennych od siebie wersjach, których liczba może być teoretycznie nieskończona.”) oraz transkodowanie („W języku nowych mediów transkodować znaczy: tłumaczyć coś na inny format. Komputeryzacja kultury stopniowo wprowadza transkodowanie w odniesieniu do wszystkich kulturowych kategorii i koncepcji. Oznacza to, że (…) są zamieniane na poziomie języka i/lub znaczenia na nowe, pochodzące z komputerowej ontologii, epistemologii i pragmatyki”).
Wszystkie te tendencje są konsekwencją szczególnego sposobu traktowania rzeczy i zjawisk – a mianowicie poddawania ich reprezentacji numerycznej. Każdy obiekt nowych mediów jest liczbą zapisaną w postaci cyfrowej, obraz czy kształt mogą być zapisane jako funkcja matematyczna, poddane obróbce algorytmicznej, w efekcie czego media stają się programowalne. Co udowadnia, jak bardzo narodziny komputera przyczyniły się do narodzin nowych mediów oraz jak bardzo wpłynęły na ich specyfikę.

