- wg Michała Ostrowickiego

Cybeprzestrzeń to zlepek słów „cyber” i „przestrzeń”. Wskazuje to na istnienie przestrzeni, względem której można zastosować lub odnaleźć w niej reguły charakterystyczne dla cybernetyki. Cybernetykę charakteryzuje możliwość wyróżnienia i opisania procesów i systemów sterowania rzeczywistością. Przyjmuje ona powszechność tej właściwości i umożliwia założenie, że systemy sterowania istnieją w całej rzeczywistości. Michał Ostrowicki 1, wychodząc z powyższej definicji S. Beera stwierdza, że może wyłonić się z niej aspekt ontologii opartej na cybernetyce właśnie, która ujmuje świat jako zespół dynamicznych układów, połączonych procesami sterowania – przyjmuje się, że sterowanie jest powszechne, tworzy istotę bytów – nie istnieje nic, co nie posiadałoby tej właściwości, przy czym różne są typy sterowania. Cybernetyka udostępnia tym samym humanistyce opis zjawisk o wszelkim dzianiu się, a więc o całej rzeczywistości.

Ostrowicki sugeruje, że człowiek traktuje rzeczywistość jako twór złożony z matryc cybernetycznych, a wśród nich dostrzega:
- matrycę filozoficzną, służącą opisowi rzeczywistości;
- matrycę artystyczną, która służy emergencji wartości, wyobrażeń, emocji, ogólnych idei i znaczeń, powstaje od początków twórczości człowieka;
- matrycę medialną, w służbie symulowania rzeczywistości, tworzenia realis w procesie mediatyzacji;
- matrycę technologiczną, służącą wytwarzaniu rzeczywistości człowieka, tj. elektronicznego realis matrycy jako alternatywnej sfery egzystencji (przez co nadbudowuje się nad różnymi sferami rzeczywistości)