Teleobecność.

Przenikająca świat rzeczywistości wirtualnej idea uczestnictwa i obecności świadczy o tym, że pewien punkt ciężkości życia społecznego został przeniesiony w świat nieistniejący materialnie. W definicji środowiska lokalnego pewna łączność terytorialna pomiędzy jego członkami stanowi część integralną.
Ponadto uczestnik wirtualnego świata nie jest tylko bezwolnym obiektem podejmowanych przez nadawcę działań, lecz sam może, chce czy nawet powinien [...]

Przeczytaj cały Post »

Pół manifestu – czyli czy jest różnica między oświeconym dyletantem a pragmatycznym naukowcem?

W kontekście dyskusji o rzeczywistości wirtualnej jako medium przyszłości zagadnienie dwustronnej komunikacji pomiędzy przyszłymi użytkownikami, a elitami intelektualnymi i naukowymi ma nieocenione znaczenie.
Realizacja bowiem tego stanu rzeczy, zależy nie tylko od rozwoju technologii, które to umożliwią, ale przede wszystkim od zastosowań, które nadadzą im ludzie.
Jaron Lanier podejmując błahy, z punktu widzenia kół naukowych, spór [...]

Przeczytaj cały Post »

O przestrzeni. “Testing the Space of the Virtual”

W aspekcie nowych mediów, przestrzeni przygląda się Brian Lonsway w tekście „Testing the Space of the Virtual”. Stwierdza w nim, że każda różnorodność wirtualnego doświadczenia, od dyskusji na forum, bazującej na tekście, po immersyjne środowiska wirtualnej rzeczywistości stanowi wyzwanie dla tradycyjnego pojmowania przestrzeni i obecności.
Wyzwanie to wymaga ponownego przemyślenia całej aparatury urządzeń medialnych. Wydaje się, [...]

Przeczytaj cały Post »

Religia robotów.

Już teraz – właśnie teraz – w policzalnym ZA-ŻADNĄ-CENĘ-NIE-FATALISTYCZNYM świecie, kiedy nic nie ma prawa pozostać tajemnicą – rodzi się nowa duchowość. Nowa religijność. Religijność ateisty, który zawładnął nad żywiołem, który niegdyś wielbił – i stwierdził, że obalając moc powrócił w swą samotność. Rodzi się nowa mityczność. A mitem staje się wszystko.
W epoce wszechobecnej, sterylnej [...]

Przeczytaj cały Post »

Tytułem wstępu. Czyli o samotności ze sobą, samotności wśród ludzi.

Samotność człowieka i nieustannie mu towarzysząca świadomość stanowi najprawdziwszy dowód jego wyjątkowości. To samotność, niemożliwa bez świadomości, która postępuje za samotnością jak cień, która ją wyprzedza, bez której samotność rozwiewa się bezpowrotnie w chwili śmierci. W chwili snu. To ona doświadcza nas smutkiem. Rozpaczą. Ona wywołuje w nas miłość, przywiązanie, altruizm i humanitaryzm. Wszystkie rzeczy [...]

Przeczytaj cały Post »