Update/errata do hipertekstualnej rzeczywistości postmodernizmu.

Baudrillard przyglądając się wydarzeniom w Heysel, zauważył (J.Baudrillard “Syndrom Heysel”): “zamiast więc uskarżać się na odrodzenie atawistycznej przemocy należy zrozumieć, iż tym, co wytwarza ową formę premocy, owe efekty specjalne, do których zalicza się także terroryzm (…) jest sama nasza nowoczesność, nasza hipernowoczesność. Tradycyjna przemoc, jaką znamy z krajów Trzeciego Świata, ma raczej jeszcze [...]

Przeczytaj cały Post »

Hipertekstualna rzeczywistość postmodernizmu.

W naszej przedziwnej współczesności, tak silnie akcentującej ten jakże cenny indywidualizm, śmieszne stają się cechy, z których rodzi się indywidualizm sam w sobie, ale rodzi się też coś ważniejszego – szacunek dla niego. W kulturze konsumpcji, tymczasowości i agresji – w kulturze rynkowej gry – nie należy przyznawać się do niczego, co świadczy o [...]

Przeczytaj cały Post »

Postmodernistyczna rzeczywistość hipertekstu.

Fascynujący, tajemniczy, wręcz intymny stosunek, w jaki wchodzą ze sobą nawzajem twórca, dzieło i odbiorca, stanowił przedmiot badań, dyskusji, sporów, głównie w dziedzinie sztuki. Niezależnie, czy dostrzeżemy w mediach punkty styczne ze sztuką jako taką, czy uparcie tym związkom zaprzeczymy, nie ulega wątpliwości, że gdy pojawia się komunikat, oznacza to, że ktoś go nadał i [...]

Przeczytaj cały Post »

Język aniołów. Mistyczna przestrzeń sieci.

Mistycy wieków minionych (Emanuel Swedenborg) określili nie-semiotyczny sposób komunikowania się jako „język aniołów”. Teleobecność jako taka, głównie na gruncie refleksji teoretycznoliterackiej (Thomas Pavel, Marie Laure Ryan) nie jest związana tylko z rzeczywistością wirtualną lecz odzwierciedla także uruchamianie dwóch perspektyw czytelnika w doświadczaniu fikcji literackiej. Pierwsza z tych perspektyw zanurza go w świecie fikcjonalnym, druga wprowadza [...]

Przeczytaj cały Post »

W rzeczywistości światobrazu. Kontrowersje wokół immersji.

Immersja jest w oczach wielu teoretyków postmodernizmu postrzegana jako pasywne poddawanie się autorytetowi designera świata – uległości, którą oddaje przykład złapanego w pułapkę turysty, w zamkniętych wirtualnych ośrodkach wypoczynkowych, którego jedyną wolnością jest wolność użycia karty kredytowej. (I gdzie tu miejsce na podmiotowość?).
Żyjemy w wieku semiotyki, wieku, który wielbi znaki. Współczesne teorie, jak dekonstrukcja, uczą [...]

Przeczytaj cały Post »

Interaktywność.

Według Michaela Heima („The Metaphysics of Virtual Reality“) interaktywność jest jednym z obszarów, który charakteryzuje rzeczywistość wirtualną. Twórcy VR, starając się ją zaprojektować, dążą właśnie do tego, co kryje się pod tym pojęciem. Świat współczesny kierując się ideą indywidualizmu, stawia jednostkę i jej autonomiczne działanie w centrum. Człowiek już nie ma zwyczajnie „być” w świecie, [...]

Przeczytaj cały Post »

Immersja.

Immersja, jak żadne zjawisko wcześniej – nawet wyobraźnia – daje możliwość osiągnięcia innej perspektywy patrzenia, innej perspektywy egzystencji, które w dodatku nie wymaga od nas wysiłku i koncentracji, nie kryje się za mglistą zasłoną nakładaną dotychczas przez świadomość bycia w rzeczywistości. Jest jak sen, ale od niego silniejsza, bo przeżywana świadomie i kontrolowana. Immersja staje [...]

Przeczytaj cały Post »

Polisensoryczność.

W pierwszych nadziejach związanych z pojawieniem się rzeczywistości wirtualnej mocno uobecniała się ta, która mówiła, że VR zerwie z prymatem wzroku w kulturze. Virtual Reality stanowiła de facto pewien postulat polisensoryczności, wielozmysłowego zanurzenia się w wykreowaną sztucznie rzeczywistość, w stopniu, którego nie osiągnęło nigdy żadne inne medium. Z biegiem lat, termin polisensoryczności zaczął zanikać w [...]

Przeczytaj cały Post »

Teleobecność.

Przenikająca świat rzeczywistości wirtualnej idea uczestnictwa i obecności świadczy o tym, że pewien punkt ciężkości życia społecznego został przeniesiony w świat nieistniejący materialnie. W definicji środowiska lokalnego pewna łączność terytorialna pomiędzy jego członkami stanowi część integralną.
Ponadto uczestnik wirtualnego świata nie jest tylko bezwolnym obiektem podejmowanych przez nadawcę działań, lecz sam może, chce czy nawet powinien [...]

Przeczytaj cały Post »

- wg Sherry Turkle

Dla Sherry Turkle („Virtuality and its discontents. Searching for Community In Cyberspace“) cyberprzestrzeń narodziła się ze śmierci spotkań w kafejkach i roli, jaką te spotkania pełniły. Podobnie jak Howard Rheingold Autorka odnosi charakterystykę nowo powstającej przestrzeni do sfery kontaktów międzyludzkich i zawiązywania się wspólnot. W przeciwieństwie jednak do Rheingolda, wydaje się mieć nieco mniej optymistyczne [...]

Przeczytaj cały Post »